سخن دربارهء فرمانروائى اشك بن اشكان در پايان فرمانروائى سلسلهء سلوكيان مردى برخاست به نام « اشك » كه از فرزندان دارا به شمار مىرفت و در رى به جهان آمده بود . او لشكرى بزرگ گرد آورد و براى پيكار با انطيخس ( آنتيوخوس ) به راه افتاد . انطيخس نيز به جنگ با او شتافت و اين دو تن در سرزمين موصل با يك ديگر روبرو شدند . در نبردى كه درگرفت ، انطيخس كشته شد و اشك بر نواحى سواد دست يافت و در نتيجه ، از موصل تا رى و اصفهان به دست وى افتاد . از اين جا كار او بالا گرفت و ساير فرمانروايان نواحى ملوك الطوائفى ، به خاطر بزرگوارى كه انجام داده بود ، در گرامىداشت او كوشيدند و نامه‌هاى خود را به نام او آغاز كردند و نام او را پيش از نام خود نوشتند و او را پادشاه خواندند . بدين گونه ، اشك به پادشاهى رسيد بىاين كه هيچيك از ملوك الطوائف را از فرمانروائى بر كنار سازد . پس از او ، پسرش ، شاپور بن اشك پادشاه شد .